ای بزرگ خاندان آب ها

آشنای مهربان آب ها

در مقام شامخ سقاییت

بند می آید زبان آب ها

از حیات ماذن چشمان تو

تا خدا آمد اذان آب ها

با تماشای لب دریاییت

آب افتاده دهان آب ها

مثل دریایی ولیکن می دهی

مشک خشکی را نشان آب ها

بر ضریح دست تو پیچیده اند

التماس گیسوان آب ها

مشک و ختم و فاتحه هرگز نبود

این تصور در گمان آب ها

راز سجدۀ شکر پیامبر

ابو عبدالرّحمن می گوید: امام صادق (ع) فرمود :

« رسول خدا (ص) در سفری از مرکب خود پیاده شد و پنج مرتبه سجده کرد. وقتی سوار مرکب

شد ، یکی از یارانش عرض کرد : ما کاری از شما دیدیم که تا کنون چنان نکرده بودید؟!

فرمود: «آری ، جبرییل (ع) نزد من آمده و مرا بشارت داد که علی اهل بهشت است، من به

شکرانۀ این نعمت به پیشگاه خدای متعال سجده آوردم . وقتی سربرداشتم گفت: فاطمه هم اهل

بهشت است. من به شکرانۀ آن نیز سجده کردم، هنگامی که سربرداشتم گفت: حسن و حسین دو

سرور جوانان بهشتی اند. باز هم به شکرانۀ آن سجده کردم. چون سربرداشتم گفت: هر کس هم

که ایشان را دوست بدارد، اهل بهشت است. من به شکرانۀ آن سجده کردم، چون سربرداشتم

گفت: هرکس هم که دوست دوستان ایشان باشد، اهل بهشت است و من به شکرانۀ آن نیز

سجده نمودم.»۲

۲-امالی شیخ مفید -ص۳۲